DDD -Syndrom Dorosłych Dzieci z Rodzin Dysfunkcyjnych

>

DDD – Syndrom Dorosłych Dzieci z Rodzin Dysfunkcyjnych

Czy nasze dzieciństwo wpływa na to jakimi jesteśmy ludźmi gdy dorośniemy? Oczywiście, że tak. Coraz więcej pacjentów gabinetów psychologicznych słyszy diagnozę jaką jest syndrom dorosłego dziecka z rodziny dysfunkcyjnej. DDD cechuje się problemami w radzeniu sobie z emocjami, problemami w tworzeniu związków oraz z brakiem poczucia bezpieczeństwa. Jak diagnozuje się DDD oraz co je powoduje?

Czym jest syndrom DDD, czyli dorosłego dziecka z rodziny dysfunkcyjnej?

Najczęściej DDD spotyka osoby, które wychowywane były w rodzinach, które nieodpowiednio wychowywały dzieci. Dziecko było narażane na przemoc fizyczną, psychiczną, niewystarczającą ilość uwagi oraz wsparcia. Dzieciństwo takiego dziecka było pełne niepewności, zagrożeń lub przejmowania obowiązków rodziców na siebie.

Rodziny dysfunkcyjne nie są obarczone wyłącznie problemem alkoholowym. Istnieje wiele rodzin, gdzie osoby wychowane były bez środków psychoaktywnych oraz bez alkoholu, a nie spełniano podstawowych zadań opiekuńczych oraz wychowawczych. Psycholog lub psychoterapeuta powinien przeprowadzić terapię z osobą z DDD.

Kim są DDD – dorosłe dzieci z domów dysfunkcyjnych?

Odpowiednie postępowanie w rodzinie wpływa pozytywnie na rozwój dziecka. Co jednak, gdy dziecko nie wychowuje się w rodzinie, która odpowiednio o nie dba? System rodzinny dla lepszego zrozumienia sprawy warto przedstawić na przykładzie. Rodzina jest jak system. W dobrze działającym systemie role są określone. Między rodzicami powinny być pełne szacunku oraz bliskości relacje. Dzieci na podstawie zachowań rodziców powinny budować poczucie własnej wartości oraz relacji z innymi. Jest to niezbędne, aby dziecko miało możliwość przyswajania norm społecznych oraz nawiązywania relacji z innymi ludźmi. Brak odpowiednich wzorców z czasów dzieciństwa utrudnia rozwój w dalszych latach.

Dysfunkcyjne rodziny – jak one wyglądają?

Dyskusyjność definiowana jest w głównej mierze przez brak odpowiedniego szanowania potrzeb dziecka. Na skutek czego dorosłe dziecko w swoim życiu nie potrafi stwierdzić jakie są jego potrzeby, a w konsekwencji nie potrafi ich zaspokajać.

Drugim czynnikiem jest zmiana ról w domu, dziecko wchodzi w rolę na którą nie jest jeszcze gotowe. Stara się nadrobić swoje braki oraz pozornie pokazuje, że radzi sobie z zaistniałą sytuacją. Tak aby podtrzymać rodzinę oraz funkcjonujący w niej podział ról. Głównym objawem DDD w dorosłym życiu jest utrzymywanie tych ról nabytych jako dziecko.

DDD – jakie role przyjmuje młody człowiek?

Podejścia do DDD są różne, dzieci przyjmują różne podejścia w trosce o system rodziny. Najczęściej spotyka się:

Kozioł ofiarny– występują w tym przypadku problemy wychowawcze. Dziecko słabo się uczy, bije się z rówieśnikami. To podejście opiera się na obwinianiu się o wszystkie problemy rodziny, tym samym nadmiar negatywnych emocji wyładowywany jest w agresji. Kozioł ofiarny swoim zachowaniem stara się zdjąć z barków rodziców złe traktowanie takie jak: brak wsparcia czy zbyt mała ilość uwagi. Młody człowiek swoim zachowaniem próbuje stworzyć pozory zwolnienia z opiekunów odpowiedzialności za to jak go traktują.

Bohater rodzinny – życie dziecka jest poukładane, jego zachowanie jest odpowiedzialne, pomaga w domu, ma dobre oceny. Jego wzorowe zachowanie pokazuje iluzje tego z jak dobrego domu pochodzi. Bohater rodziny przejmuje od rodziców ich obowiązki, dba o młodsze rodzeństwo, porządek w domu. Rodzic zmienia w domu role pomiędzy nim, a dzieckiem.

Dziecko niewidzialne – osoba cicha oraz wycofana, która nie sprawia problemów oraz nie wyróżnia się na tle rówieśników. Ucieka ze swoimi problemami w świat muzyki, bądź książek. Odcięcie się od rzeczywistości jest dla niego pozornym poczuciem bezpieczeństwa.

Powiernik – to dziecko obarczone problemami jednego z rodziców, dziecko czuje się ważne ze względu na zaufanie rodzica do niego. Jest traktowane jako osoba do kontrolowania emocji rodzica, przez co jako dorosłe dziecko nie będzie chciało się zwierzać innym, jeśli nie należą do rodziny.

Dorosłe dzieci z DDD i ich emocje

Dzieci, którymi w dzieciństwie targały intensywne emocje ze względu na dysfunkcyjną rodzinę, gdy będą mieć dorosłe życie mogą nie radzić sobie z emocjami. Niepoprawnie zrozumiana lojalność, wstyd czy obawa przed konsekwencjami, nie ułatwiają dziecku zrozumienia świata oraz utrudniają szukanie pomocy na zewnątrz. W konsekwencji dziecko nie potrafi bronić się przed życiowymi problemami, reaguje w sposób destrukcyjny.

Zrozumienie osoby z DDD jest bardzo ważne. Dorosłe dzieci z tym syndromem wyrzucają z głowy złe emocje oraz wspomnienia. Błędnie rozwijają zachowania i postawy, które odpowiadają oczekiwaniom systemu. Jakie są konsekwencje nieradzenia sobie z emocjami? Taka osoba często mimo starań ma obawę przed nawiązywaniem relacji, ma trudności w okazywaniu zaufania oraz odcina się od emocji i uczuć lub błędnie interpretuje zachowania i nieadekwatnie reaguje.

Co zrobić, gdy syndrom DDD nas dotyczy? Życie nas męczy, ale czujemy blokadę przed światem i otwarciem się na niego? Najlepszym rozwiązaniem będzie wizyta u specjalisty. Psycholog lub psychoterapeuta pomoże zacząć walkę o lepszego siebie. Nie można od razu doprowadzić do usunięcia dawnych nawyków, to długi proces, ale wart działania. Trudność życia w dysfunkcyjnym systemie rodzinnym tkwi w ludziach długo, tak więc czas poznawania nowego siebie jest czasochłonny. Miejscem gdzie można znaleźć świetnych specjalistów, którzy pomogli wielu osobom z DDD i DDA jest domena: https://centrum-probalans.pl/

Jak syndrom DDD objawia się u dorosłego człowieka?

Nie można jednoznacznie stwierdzić jakie obszary życia powodują syndrom DDD, a które są jego konsekwencją. Specjaliści mają różne podejścia DDD, wiele zależy od ich specjalizacji.

Diagnozę, objawy oraz terapię można określić rozpoczynając od modelu prawidłowego. Człowiek na każdym etapie życia poznaje nowe rzeczy w wielu obszarach, np. społecznym, samo-poznawczym czy tożsamościowym. Zaburzenia powstałe w którymś z obszarów wpływają na sposób funkcjonowania w życiu dorosłym. Ważne jest zrozumienie gdzie u danego pacjenta powstaje problem.

Podstawą objawów wyżej opisywanego syndromu jest problem w radzeniu sobie z emocjami. Osoby z syndromem czują się obciążone swoimi emocjami. Jeśli ten obszar zostanie poprawiony, praca nad kolejnymi aspektami będzie łatwiejsza.

Osoby dorosłe pochodzące z rodzin dysfunkcyjnych czują lęk oraz trudność w niżej opisanych obszarach takich jak:

  • poczucie własnej wartości, problemy z nadmierną złością i radzeniem sobie z nią;
  • brak poczucia bezpieczeństwa, jako obronę przed tym uczuciem chory ucieka się do lęku;
  • poczucie męskości/kobiecości, problem z cielesnością, wycofanie;
  • okazywanie uczuć, problem z okazywaniem miłości i przyjmowaniem uczucia.

Syndrom dorosłych z rodzin dysfunkcyjnych objawia się trudnościami w życiu dwojakiego typu. Pierwszym z nich jest odcięcie uczuć, ograniczanie komunikacji z innymi oraz ze samym sobą. Po drugiej stronie występują przypadki nadmiarowych emocji, które ograniczają świadome podejmowanie decyzji i działanie.

W dorosłym życiu dzieci z rodzin dysfunkcyjnych w relacjach międzyludzkich przejawiają przeważnie:

  • lęk przy bliższych relacjach z innymi w tym w związkach;
  • psychiczną blokadę w budowaniu związków partnerskich, brak radości z relacji z drugą osobą;
  • ograniczenia w dzieleniu się emocjami z innymi;
  • trudność sprawiają im zadania takie jak rozwiązywanie problemów na platformie społecznej;
  • brak zachowań rodzicielskich, problem w odnalezieniu się w tej roli.

Syndrom DDD, a DDA? Czym się różni, a co je łączy?

Dorośli ludzie mogą również być obarczeni syndromem DDA. Skrót DDA oznacza Dorosłe Dzieci z Rodzin Alkoholowych. Przy obu syndromach ludzie borykają się z problemami z dzieciństwa. Mogą one dotyczyć nadużywania alkoholu lub innych używek, lecz nie muszą. Uzależnienia towarzyszące rodzicom odbijają się intensywnie na zdrowiu psychicznym dzieci. Relacje łączące bliskich sobie ludzi intensywnie wpływają na to jakim się jest człowiekiem. Czasami brak pracy rodziców z rodzin alkoholowych, nadmierna kontrola oraz zrzucanie odpowiedzialności na syna, bądź córkę silnie wpływa na to jak widzi ono rzeczywistość.

W przypadku syndromu DDA jak i DDD należy skonsultować się z osobą taką jak psycholog. Za pośrednictwem takiej osoby można powoli uczuć się żyć na nowo, realizować nowe zadania, otwierać się na świat.

Syndrom DDA w ostatnim czasie jest kontrowersyjnym tematem. Warto jednak poświęcić mu więcej uwagi. Wiele ważnych informacji na temat syndromu DDA oraz możliwości pomocy opisanych jest na stronie: https://centrum-probalans.pl/dda-ddd-co-to-za-syndrom/ . Można tam również znaleźć pomoc dla ludzi obarczonych syndromem DDA oraz DDD.

Za pośrednictwem strony można zarezerwować wizytę. Podanie danych jest bezpieczne. Przetwarzanie danych jest wyłącznie na potrzeby wizyty. Korzystanie z serwisu jest całkowicie bezpieczne. W dobie pandemii możliwość spotkania online jest świetnym rozwiązaniem. Jeśli masz w głowie kilka pytań na temat serwisu to na spokojnie można skorzystać z formularza kontaktowego, aby rozwiać wszystkie swoje wątpliwości.

Leave a Reply

Your email address will not be published.

Zdrowie

Medycyna estetyczna – czym jest?

Medycyna estetyczna – czym jest? Medycyna estetyczna zyskała w ostatnich latach popularność ze względu na małą inwazyjność zabiegów oraz szeroki zakres działań – od korekcji zmarszczek, przez powiększanie ust, po konturowanie policzków. Medycyna kosmetyczna w Polsce nie jest odrębną specjalizacją medyczną, dlatego wszystkie te zabiegi może wykonywać każdy lekarz posiadający uprawnienia do wykonywania zawodu. Medycyna estetyczna […]

Read More